Mijn activisme begon als een eenzame strijd. Een beter klimaat begint bij jezelf, hoorde ik, dus mijn keuzes hadden impact en ik moest de goede keuze maken. Zo sta je dus al gauw een half uur voor het groenteschap omdat je niet kunt kiezen tussen bio-paprika-in-plastic of paprika-zonder-plastic-maar-met-pesticiden. En dan heb ik het nog niet gehad over land van herkomst en is dit eigenlijk wel in het seizoen?

Ik voel me vaak overspoeld door alle crises die tegelijkertijd spelen. Inmiddels begrijp ik beter dat alles samenhangt in het web van kapitalisme en neoliberalisme. De systemen die overconsumptie stimuleren, de supply chains die schuilgaan achter de producten die ik gebruik en de uitbuiting die daarbij komt, de afstand tussen mens en haar eten... De klimaatcrisis aanpakken gaat niet zonder het aanpakken van de kern: het heersende idee dat wij het beter mogen hebben, ten koste van een ander. Ik wil leven in een wereld waar mensen samenwerken, elkaar steunen, en weer onderdeel worden van de natuur in plaats van dat we onszelf daarboven plaatsen. Daarom werk ik op een biologische tuinderij - en daarom heb ik mij aangesloten bij de beweging van Milieudefensie Jong. Komend jaar wil ik de beweging krachtiger maken door de lokale groepen te ondersteunen zodat we jongeren door heel Nederland betrekken bij de strijd tegen grote vervuilers.

Wanneer ik me iets té druk heb gemaakt kom ik weer tot rust door dansen, tuinieren, lezen of schilderen (altijd vogels).